چون بهاران را بهار امد بهاری شد بهار...

       بسم الله الرحمن الرحیم

 

سلامی به طراوت بهار به همه اهالی با صفای بهار

در ابتدا به رسم ادب به علت این همه تاخیری که داشتیم عذر خواهی میکنیم 

مفتخریم که اپ جدیدمون با معرفی استاد مصطفی هادوی (شهیر اصفهانی) اغاز میکنیم ان شا الله که سایه این استاد گرانمایه سالیان دراز بر سر شعر و ادب ایران زمین گسترده باشد

استاد مصطفی هادوی متخلص به شهیر اصفهانی مسئول انجمن های ادبی حافظ - خانه هنرمندان و بهار دانشگاه ازاد اسلامی واحد خوراسگان دارای مدرک فوق لیسانس ادبیات و علوم تربیتی می باشند ایشان در هشتم اردیبهشت ماه سال هزار و سیصد و نوزده در شهر هنر، زنده رود زیبا چشم به گیتی گشودند ایشان در دوران نوجوانی به شعر علاقه مند شدند و در همان ایام به تنها انجمن ادبی اصفهان به نام انجمن ادبی کمال پیوستند در انجا ایشان مورد توجه شاعر بزرگ اصفهان صغیر اصفهانی قرار گرفتند و این شاعر بزرگ تخلص شهیر را بر وزن تخلص خود به وی اهدا نمودند شهیر اصفهانی تا به امروز بیش از چهل و پنج سال فعالیت موفق در عرصه شعر و ادب سرزمین ایران داشته اند و مایه افتخار هر اصفهانی ادب دوست میباشند

این ادیب و محقق گرانمایه صاحب اثار گرانقدرتحقیقی به شرح زیر می باشند :

گنجینه شعر و ادب فارسی ( از رودکی تا پروین ) - فرهنگ اصلاحات فلسفی و عرفان و منطق و فنون ادبی - یاد نامه بانو مجتهده امین مشهور به بانوی ایرانی - مقدمه و شرح بر اثار پر ارج بانو مجتهده امین - جلوه های سخن - نازک خیالیهای صائب - جلوه های فلسفه و عرفان در شعر ایران - فنون ادبی - فن نگارش و سخنوری - گنج معرفت - تهیه و تنظیم و مقدمه بر کتاب در کوی عشق معلم شهید مهرداد عزیزی نیا - تعلیم و تربیت در معارف اسلامی - چهره های درخشان شعر و ادب فارسی - احادیث ائمه اطهار (ع) - دیوان اشعار تحت عنوان گل باغ اشنایی - امثال و حکم در زبان فارسی - دریچه ای بر شعر و ادب فارسی - دریچه ای بر نور - دیوان اشعار - گوهر اندیشه - تذکره شعرای استان اصفهان - از هر چمن گلی و اصول سخن سرایی و سخن سرایان استان اصفهان

این شاعر , خطاط و نویسنده حوزه ادبیات در دومین همایش 15 دیماه سال 1386 ( 25 ذی الحجه) در محورادبی - هنری به عنوان بازنشسته نمونه کشوری انتخاب و مورد تقدیر قرار گرفتند در این همایش از چهره هایی نظیر استاد علی نصیریان - ایت الله شهید دکتر محمد مفتح - پروفسور سید محمود حسابی و دکتر محمد قریب نیز تجلیل به عمل امد 

                                   ما بــــاز نشستیم اگر باز نشستیم             پرونده خود بــــــــــاز نمودیم نبستیم

                                   پرونده مـــــــا اینه تجربه مــاست             این تجربه ماست نمــودار که هستیم

     

 

                                  جـــــــانم به لب رسید و هنوزت ندیده ام              یک گل ز شاخســـــــار وصالت نچیده ام

                                  در هر کجا که می نگرم نقش روی تست             از هرکسی حدیث جمــــــــــــالت شنیده ام

                                 غیر از وصـــال روی تو ای آفتاب حسن              از هرچــــــــــه هست رشته الفت بریده ام

                                 امروز زنده ام بــــــه امید لــــــــــــــای تو              چون مهر تو به قیمت جـــــــــانم خریده ام

                                بـــــــــال و پرم شکسته شد از تنگی قفس              ای وای من که طــــــــــایر بستان ندیده ام

                               افتاده ام از پــــای در این دشت بی کران                از بس به روی خــــــــار مغیلان دویده ام

                               تسکین نیافت خـاطر غمدیده ام (شهیر)               عمریست زهر تلخی هجـــــــــران چشیده ام

 

استاد مصطفی هادوی (شهیر اصفهانی)

 

خب حالا نوبت میرسه به اشعار نغز اهالی با صفای انجمن ابتدا با یک دوبیتی بسیار زیبا از میهمان انجمن اقای محمد رضا کاکائی (شفا) که به یاد هنرمند محبوب سینما و تئاتر زنده یاد خسرو شکیبائی سروده اند اغاز میکنیم

 

                                         پرم دوباره چو دریـــــــــا ز موج رسوایی              اسیر غربت و اندوه و غرق تنهایی

                                          قرار و صبر کجا و دل شکسته کـه رفت              از اسمان غزل خســــــــرو شکیبائی

                                                        ***********************************************************

کار بعدی متعلق هستش به یکی از شعرای با صفای انجمن اقای امیر حسین عسگری دانشجوی رشته علوم دامی دانشگاه و براشون ارزوی موفقیت و سلامتی میکنیم

 

<ای دل غمین مبـــــــــــاش که مولای ما علی است             دیگـــــــــر حزین مباش که مولای ما علی است>

خود را به دست کس مده و بگو صاحبم علی است               بــــــــــا آن و این مبـاش که مولای ما علی است

وقتی که خشت خشت جنــــــــان مال مرتضی است              روی زمیــــــــــنی مباش که مولای ما علی است

حتی جنـــــــــان از به قدر و مقام از نجف کم است              در کمتریـــــــــــــن مباش که مولای ما علی است

حیـــــــــــــدر اگر تو را بخرد خرمنم کــــــــــم است              یک جین دو جیـن مباش که مولای ما علی است

وقتی دلی علــــــــی شنود مست کــــــــــــــامل است              تـــــا میــــم و سین مباش که مولای ما علی است

شیرین تر از عسل کـــــــــــــــــه دانی محبت است               در فکــــــــــر شین مباش که مولای ما علی است

                                                       <<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>

اثر بعدی تعلق داره به یکه تاز شعر سپید انجمن مرید و همشهری سهراب اقای محمد رضا عجم دانشجوی رشته زمین شناسی دانشگاه که براشون ارزوی موفقیت و سلامتی میکنیم

 

                                در این کوچه های رخوت انگیز

                                                   انچه که تمامی ندارد

                                                         فصل ول گردی ادمیست!

********************************************

 اثر بعدی یک مثنویست که تعلق داره به ریزه خوار خوان علم و حکمت همه اهالی بهار مرید حضرت خواجه شیرازی علیه الرحمه اقای محمد دلال باشی دانشجوی رشته مهندسی عمران دانشگاه که واسشون ارزوی دائم الخمری می عشق را میکنیم که حالت مستی و مدهوشی خوشست...

 

بـــــــــار دگر نـــــام تو تصویــــر شد                   ســـــاز دلم نــــــــــاله شبگیـــــــــــــــر شد

<چون به نگه نقش تو تصویـــــر شد                   اشک من از شـــوق سرازیـــــــــــــر شد>

بـــــــــاز کنم لب ز لب از نــــــــام تو                   نوش کنم بـــــــــــــــــاده ای از جـــــام تو

نـــــــــام تو بر اول هـــــــــر نامه ای                   وای غــــــــــــــــزاله تو چه هنگـــــامه ای

نــــــــاز تو و عشــــــوه تو دیدنیست                   بوسه از ان شهد و شکـــــــــــر چیدنیست

من نبدم عـــــــالم دنیــــــــــــای عشق                   نـــــام تو اموخت الفبـــــــــــــای عشــــــق

غین تو از غمزه و غمــــــــاز توست                  حلقــــــــــه گیســــــــــــوی دل افراز توست

غین تو یــاد اور غم های عشـــــــق                   یـــــــــــاد تب و تـــــاب تمنـــــای عشـــــق

(ر) (ز) ی تو راز و نیــاز من است                  (ز) همه ســــــــــــوز و گــــــــداز من است

(ز) چــــــــــو نوشتم ز غمت سوختم                  چشــــــــم صفت دیـــــــــــــده به در دوختم

تــــــــــــــا قلمم بر صفحه دل دویـــــد                 جـــــــــــــز الف اسم تو چیـــــــــــــزی ندید

تــــــــــــــا الف نـــــــــــام تو اراستــم                  رقص کنـــــــــان از سر جــــــــا خـــــاستم

لام تو یـــــــــاد لب نوشین لبــــــــــان                 یـــــــــاد خـــــــــــم ابرو و لعل بتــــــــــــان

قــــــــافیه هرچند خطـــــــــــا می شود                 بر دل عشـــــــــــــاق جفــــــــــــــــا می شود

لام نوشتم لبــــــــــــــــــــــم اتش گرفت                پرده بر ان عـــــــــــــــــارض مــاهش گرفت

هـــــــــای تو بود قصه هجــــــــران تو                سجـــــــده من بر خـــــــم چوگــــــــــــــان تو

هـــــــای تو پر نور ز هر هـــــــاله ای                گفته بدم نیـــــــــــک چه هنگـــــــــــــامه ای

انکه هنوز در غم هجــــــــــران توست               عـــــــاشق و شیدای تو پیمـــــــــــــان توست

این نه منم مست مــــــی عشـــــــــــق تو              حـــــــــــال منم شمع تو پروانـــــــــه شـــــــو

 

                 همواره سرمست می عشق باشید...

                                                            یا علی

 

آغاز فصل جدیدی از بهار

با سلام و عرض ادب خدمت تمامی اهالی بهار

  

امیدواریم که فصل امتحانات را به خوبی و خوشی و توام با موفقیت پشت سر گذاشته باشید .

توی این چند هفته ای که انجمن تعطیل بود دلمون حسابی برای همه تنگ شده و بی صبرانه مشتاق دیدار اهالی از گل بهتر بهار هستیم .

امروز علاوه بر اشعار نغز یه سوپرایز ویژه هم داریم که حتما قبل از هر چیز دیگه توجه تون را جلب کرده .

بله ، عکس یادگاری قشنگ و خاطره انگیزی که در مراسم بزرگ داشت جناب آقای استاد هادووی متخلص به شهیر اصفهانی  با همدیگه گرفتیم .

یادش بخیر ...

خوب ، از هر چه بگذریم سخن دوست خوش تر است

پست امروز را با چند دوبیتی نغز از استاد ارجمند جناب آقای محمد رضا آقا شاهی شروع میکنیم .

 

منم و این دو دستهای خالیم

که غرق حسی از شکسته بالیم

اگر چه نیستم میان کوچه ها ولی

هنوز شاعر همین حوالیم

 

بهر تو دگر غزل نمی خوانم هیچ

قهری و ولی سبب نمی دانم هیچ

دلواپس من نباش و خوش باش و برو

چون منتظرت دگر نمی مانم هیچ

 

تا چند اسیر موج ماتم باشم

طوفان زده ای به ساحل غم باشم

امروز برای سیب  سرخت حوا

تصمیم گرفته ام که آدم باشم

 

سرکار خانم احمدیان از شعرای خوب و قدیمی انجمن ادبی بهار هستند

با همدیگه یکی از اشعار زیبای ایشان را با نام سفر می شنویم .

 

سفری باید کرد

و از آن گوچه تنهایی میخک گذری باید کرد

سفری باید کرد

تا پناه خورشید        

تا کلام غربت

    سفری در راه است

سفر از کوچه ی چشم         

 تا به اعماق درون

سفر از خاک وجود            

 تا عروج و پرواز

باید اینک سفری کرد به دل

 که در آن همسفر اشک تو را همراهست

شهر دل شهر گل افشانی هاست

آبی دریایش                

 خواهش شادی هاست

آسمانش نیلی ست

ساحلش پر ز صدفهای پریشانی هاست

غم جلای در و دیوارش داد

بارش ابر خزان بارش داد

چشمه ی اشک ، بهاری کردش

غنچه ی آه ، گلستانش داد

باید اینک سفری کرد به دل

تا که زیبا باشد

خا طرات گذر اشک به چشم          

 

 و حالا بشنویم یک غزل بسیار زیبا از شاعر محبوب و توانای انجمن ادبی بهار سرکار خانم قرائتی . من شخصا ارادت خاصی به این غزل دارم . امیدوارم ازش لذت ببرید .

 

بنویسید که انسانکده غارت شده است

و به تقدیر خدابنده خیانت شده است

بنویسید جهان رنگ به خون می بازد

بنویسید که در خانه جنایت شده است

از در و بام زمان غربت و غم می بارد

بی کسی حس غریبی است که عادت شده است

شهر آئینه پرستان پر سنگ است و زمین

زخمی پنجه ی دستان لجاجت شده است

بنویسید و به پیشانی شب مهر کنید

" از تپش های شب معجزه غفلت شده است "

زخم بدخیم بشر را غزلی مرحم نیست

رسم دنیا حسد و کینه و نفرت شده است

ننویسید شما ها . نه ! خودم میگویم

که دلم تنگ کمی حس رفاقت شده است

اینهمه جمعه شد و آمدنت دیر شد و

هی دعای دل ابلیس اجابت شده است

تو که خوبی و زبان همه را می دانی

اگر امروز دلم اهل شکایت شده است

نگرانم که کسی چشم به راهت مانده ؟!

کسی آیا دم رفتن نگرانت شده است ؟

 

خب دیگه ...

حالا نوبتی هم که باشه نوبت بلبل شیداست . جناب آقای چیت ساز  یکی از شعرای انجمن بهار هستند که چند وقتی از مجاورت و مصاحبت با گل های هیشه بهار محروم بودند ، و این غزل را همراه با یک شاخه گل سرخ و یک سبد پر از احساس تقدیم کردند به تمام اهالی کوی بهار . با هم  جدید ترین غزل ایشان را میشنویم .

 

دلتنگ لحظه های خوش بی قراری ام

دلتنگ آن طراوت و انس بهاری ام

دلتنگ دوستان عزیزم در انجمن

دلتنگـتراز همیشه ، پر ازغصه داری ام

دلتنگم و دوباره ورق می زند مرا

آن عکس های خوب پر از یادگاری ام

ترک بهار کردم و فصل خزان شدم

بر قتل من بس است همین زخم کاری ام

یادش بخیر حال و هوای سه شنبه ها

روز غزل شنیدن و آهو سواری ام

یادش بخیر بلبل شیدای انجمن

هر چند از سرودن شعرش فراری ام

 

  و حالا بشنویم کاری از جناب آقای امیر حسین عسگری . آقای عسگری از شعرای نوپا و با انگیزه ی انجمن هستند . آینده ی روشنی را برای ایشان آرزومندیم .

به لب دارم تمنای وصالت

شبی بر من اگر پای وصالت

دهد دیگر نمی دانم که آیا

توانم شد محیای وصالت

سحر تا نیمه شب غرق گناهم

ندارم نیمه شب نای وصالت

زمین اصفهان دیده خطایم

نباشد اصفهان جای وصالت

که دارم نذر مشهد از برایت

که حل گردد معمای وصالت

دگر هرگز نخواهم از تو چیزی

بجز حاجت و منهای وصالت

خدا را بر من خسته نگاهی

رسم تا آخر تای وصالت

و می دانم که با لطف تو آخر

شوم من غرق دریای وصالت

و مردانه در این شعرم دهم قول

ز هنگام و به فردای وصالت

اگر کردم تمنای وصالت

به دست وپا نگویم بی خیالت

 

و حسن ختام این پست غزلی از جناب آقای احمد پناهی عضو انجمن ادبی ملک الشعرا بهار .

 

هو الطیف

خبر به دورترین نقطه ی جهان ، آری

تو خسته گشته و فرهاد بی گمان ، آری

فقط به خاطر من مات قصه ها هستی

شکنجه می شوی و مرد ناگهان ، آری

دوباره منتظری ، هی بهانه می گیری

شبیه گریه آن زن ، چه بی امان ، آری

دوباره بغض خودت را شکستی و امشب

صدای ولوله تا هفت آسمان ، آری

صبور ساده ، تو نفرین نمی کنی هرگز

تمام میشود آن شام مهربان ، آری

به جان آینه ها بی خیال من شو ، برو

که عشق می شکند شیشه ی زمان ، آری

   

  تا بهاری دیگر بهاری باشید

                    ۱۷/تیر ماه/۱۳۸۷ منتظرتون هستیم

                                                  دوستتون داریم خیلی زیاد

                                                                                    یا علی